فصل نو :: نشریه الکترونیکی دانشجویی

این تصاویر واقعی است

روشن نوروزی

سکانس اول

آن مرد آمد / آن مرد با اسب آمد / آن مرد فریاد زد: آهای ضعیفه ، پس این شام ما چی شد ... ؟!

سکانس دوم

پدر ، دفترچه کنکوری را که از کیف دخترش یافته با عصبانیت هرچه تمامتر پاره می‌کند. دخترک در گوشه‌ای زانوانش را در آغوش گرفته و بی‌صدا اشک می‌ریزد.

فردا صبح خبر خودکشی یک دختر ، تیتر اول روزنامه‌ها است ...

سکانس سوم

حضار به وجد آمده‌اند. چند دقیقه‌ای با دست‌زدن‌های ممتد حاضرین می‌گذرد. آقای فیلسوف نیمه‌ تعظیمی می‌کند. سخنرانی آقای فیلسوف با موضوع زنان و مشارکت اجتماعی به پایان رسیده. حضار همچنان دست می‌زنند ....

کمی آنسوتر خانم آقای فیلسوف نگران شام امشب است ...

سکانس چهارم

نیروهای پلیس را که دید ، خودش را جمع و جور کرد. کلاهی را که از برادرش قرض گرفته بود ، محکمتر روی سرش کشید. شیپور کوچک را در دستانش فشرد و مصمم به سمت درب ورودی استادیوم براه افتاد.

دخترک ، آن شب بارها از ته دل نام "ایران" را فریاد زد ...

سکانس پنجم

ناله‌های بچه که بیشتر شد، تصمیم قطعی‌اش را گرفت. خودش هم از تصمیمش می‌ترسید. صدای ناله بچه که توی گوشش پیچید ، ترس را هم فراموش کرد. چادرش را سر کرد و پا به خیابان گذاشت. چند دقیقه بعد میهمان یک ماشین مدل‌ بالا بود ...

سکانس ششم

ساعت 1 بامداد است. آقای شاعر مشغول نگاشتن است. چنان گرم اندیشیدن و نوشتن است که از اطرافش بی‌خبر مانده. خانم آقای شاعر می‌گوید: عزیزم ؛ نمی‌خواهی بخوابی ؟

شاعر که رشته افکارش گسسته می‌گوید: ای بابا ؛ اگه گذاشتی این شعر رو برات بنویسم ... !

سکانس آخر

آن مرد آمد / آن مرد با ماکسیما آمد / آن مرد آرام گفت: سلام خانومی ، پس این شام ما چی شد ... ؟!

گفتگو با مرضیه شاه‌کرمی، مسئول روابط عمومی مام

نگاه ما به خانواده است

گفتگو : ندا شکرگزار / عکس‌ها: هادی ایمانی

موسسه‌ی مادران امروز (مام) در تاریخ 13 مرداد ماه سال 1377 به منظور سازماندهی تلاش‌های گروهی در زمینه‌ی توانمندسازی خانواده‌ها برای بهبود رابطه‌ی اعضای خانواده و بویژه با هدف توجهی علمی به نیازهای کودکان و نوجوانان از طریق مادران متولد شد و کارهای عملی خود را نیز از آذرماه همان سال آغاز کرد. هدف‌های اصلی موسسه مادران امروز(مام) افزايش سطح آگاهی‌های خانواده‌ها در زمينه‌های فرهنگی، هنری، بهداشتی و تربيتی است. موسسه مادران امروز می‌کوشد با توانمند کردن اعضای خانواده‌ها برای روابطی سالم و سازنده امروز و فردایی بهتر برای جامعه فراهم کند.فعاليت‌های موسسه مادران امروز با توجه به شش محور اصلی زير برنامه‌ريزی می‌شود: خانواده و ترويج صلح و مدارا، خانواده و ترويج بازی‌های مناسب، خانواده و ترويج توجه به محيط زيست، خانواده و ترويج کتاب و کتابخوانی، خانواده و ترويج بهداشت و سلامتی و خانواده و ترويج هنر‌های زيبا.

آنچه در زیر می‌خوانید حاصل گفتگویی با خانم شاه‌کرمی، مسئول روابط عمومی موسسه مادران امروز (مام) است. خانم شاه‌کرمی از اهداف موسسه ، هدف‌ها و موانع گفتند و ما هم بر حسب وظیفه صحبتهای ایشان را بی‌کم و کاست ارائه می‌کنیم:

من مرضیه شاه کرمی، مسئول روابط عمومی موسسه‌ی مادران امروز هستم. MAM فعالیت خود را از سال1377 توسط خانم احمدی و آقای جولایی در حوزه خانواده آغاز کرد.

اصلی‌ترین فعالیت ما ، دادن اطلاعات و آگاهی از نیازها وخصوصیات یکدیگر به تمام افراد خانواده است تا بتوانند روابط سالمتری با هم داشته باشند. چرا که اعتقاد ما این است که روابط سالم منجر خواهد شد تا خانواده‌هایی شاد و پویا داشته باشیم که در نهایت تحکیم خانواده را نیز در بر دارد و این اصلی‌ترین هدف ما از تاسیس و فعالیت است. برای رسیدن به این هدف ، برنامه‌های متفاوتی در غالب دوره‌های کاری وجلسات متوالی آموزشی به نام گام که برخی به صورت کارگاهی سخنرانی یا به شکل برنامه‌های جمعی برای خانواده‌ها سعی می کنیم به هدفمان نزدیک شویم و در همه‌ی این برنامه‌ها یک سری محورهای اصلی چون ترویج کتاب و کتابخوانی ، اهمیت بازی ، رشد و گسترش بازی‌های سنتی ، توجه به محیط زیست و بهداشت و سلامتی را در نظر می‌گیریم.

هم اکنون با بخش‌هایی از آموزش و پرورش ، مدارس و برخی مراکز فرهنگی شهرداری همکاریهای خوبی داریم. غیر ازکارگاههایی که نام بردیم گاهی برنامه‌های هنری ، گردشگری ، جشن‌های بازی نیز تدارک می بینیم تا افراد خانواده در کنار هم باشند و غیر مستقیم آموزش‌هایی نیز داده شود.

فعالیعت ما به دو بخش درون موسسه و بیرون از موسسه تقسیم میشود. دوستانی که متقاضی‌اند و به اینجا مراجعه می‌کنند ثبت نام می‌شوند و در گامها شرکت می‌کنند. اما بیرون از موسسه در مراکز فرهنگی ، مهد کودک‌ها ، مدارس ، ادارات و مراکزی که فکر کنند محتوی کار ما به نوعی برایشان کارآمد است همکاری می کنیم. گاهی هزینه‌هایمان را کاملا در یافت می‌کنیم و گاهی این خدمات را نیمه رایگان و حتی رایگان ارائه می دهیم. اما تشخیص اینکه کجا و چگونه همکاری کنیم با خودمان است.

این که آیا ارگان‌های دولتی با ما همکاری می کنند، شاید انگونه که ما انتظار داریم هنوز نه. دربرخی موارد مسائل دست و پا گیر که در همه‌ی ادارات دولتی هست : عدم هماهنگی. تاخیر در تصمیم گیری در کار ما نیز اخلال به وجود می‌آورد. اما تلاش ما این است که در کوتاه مدت برنامه‌هایی ارائه دهیم که کمتر دچار مشکل شویم. این عدم همکاری از آنجا ناشی می‌شود که مراکز دولتی هنوز تکلیفشان را با مراکز غیردولتی مشخص نکرده‌اند. آنها باید ما را باور کنند و به تشکل‌هایی که خط و خطوط ثابت و محور کاری مشخصی دارند، اعتماد کنند. البته بخش دیگر به جوانی این قضیه مربوط می شود که مراکز غیر دولتی هنوز نتوانسته‌اندخودشان را ثابت کنند. این اعتماد از ارائه کار حاصل خواهد شد و از دیدگاهی دیگر شاید ما هنوز به این باور نرسیده‌ایم که دو بخش دولتی وغیردولتی میتوانند در کنار هم کار کنند. چون همیشه اصل بر این بوده که یکی به دیگری کار دهد و دیگری انجام دهد.

مسلما فعالیعت ما نسبت به آغاز کار گسترش یافته و مشکلات نیز به همچنین. شاید مشکلات ما مربوط به غیردولتی ((NGO بودنمان باشد. اما مربوط به این که همکارانمان بیشتر زن هستند نمی‌شود. خیلی‌ها ما را با یک تشکل زنان اشتباه می‌گیرند. ما تشکل زنان نیستیم بلکه نگاه ما به خانواده است.

ما چیزی حدود 10 تا 12 گروه داوطلب داریم. برخی از افراد که به عضویت موسسه درمی‌آیند، پس از گذراندن گام‌ها به ادامه فعالیت علاقمند می‌شوند. ما شرایطی را فراهم می‌کنیم تا این گروها شامل گروههای آموزشی مادر به مادر ، کتابخوانی و قصه گویی ، گروه جوانان ونوجوانان ، گروه محیط زیست ، گروه گردشگری ، گروه ترویج فرهنگنامه کودکان و نوجوانان و ... با توجه به اینکه بخش عمده‌ای از فعالیت ما توسط این گروهها صورت می گیرد، به همین خاطر در روند کار افت و خیزهایی هست که سعی میکنیم با برنامه ریزی از آنها جلوگیری کنیم. در هر صورت اگر به 7 سال گذشته نگاه کنیم، می‌بینیم که کم هم کار نکرده ایم.